فردی در سندیکای تولیدکنندگان مکمل‌ های رژیمی با آرای حداقلی؛ تصمیم‌سازی برای دیگران؟

اعلام نتایج انتخابات هیئت‌مدیره سندیکای تولید کنندگان مکمل‌ های رژیمی غذایی ایران، بار دیگر پرسش‌هایی جدی درباره نسبت «میزان رأی صنفی» با «ادعای نمایندگی در سطح ملی» و نقش‌آفرینی یک عضو این تشکل در تصمیم‌سازی برای سایر انجمن‌ها، به‌ویژه در تعامل با صدا و سیما، ایجاد کرده است.

بر اساس اعلام سندیکا، در بخش اعضای صاحب کارخانه، دکتر عباس کبریایی‌زاده (۵۰ رأی)، مهندس احمد خارزی (۴۷ رأی)، دکتر فضل‌الله حیدرنژاد (۳۹ رأی)، دکتر سیدامیر رضویان (۳۸ رأی) و دکتر محمدرضا زرگرزاده (۳۵ رأی) به‌عنوان اعضای اصلی هیئت‌مدیره انتخاب شدند.

در بخش شرکت‌های بدون کارخانه، دکتر امیرحسین معینی زندی با ۸۱ رأی و مهندس مهرشاد منصوری با ۵۳ رأی بیشترین آرای مأخوذه را کسب کردند.

همچنین دکتر علی مزیدی با ۳۱ رأی و دکتر حافظ سوسن با ۲۹ رأی به‌عنوان اعضای علی‌البدل هیئت‌مدیره برگزیده شدند.

در انتخابات بازرس سندیکا، مهندس حمید یافتیان با ۱۱۲ رأی به‌عنوان بازرس اصلی و دکتر نینا میردیکوند با ۳۵ رأی به‌عنوان بازرس علی‌البدل انتخاب شدند.

پرسش از جایگاه نمایندگی صنفی

چندی پیش، یکی از اعضای منتخب دیروز و عضو سندیکا، با استفاده از سربرگ یکی از تشکل‌های صنفی، در نامه‌ای به صدا و سیما اعلام کرد که صرفاً برخی از تشکل‌های مرتبط با این مجموعه صلاحیت ارتباط با رسانه ملی را دارند.

اما جای سؤال است: آیا فردی که خود برآمده از تشکلی با کمتر از ۱۰۰ عضو است، می‌تواند به‌عنوان دایه‌دار هماهنگی نظام صنفی و حوزه سلامت، نماینده چند هزار تولیدکننده و واردکننده باشد؟ آیا بهتر نبود برای چنین تصمیمات و هماهنگی‌هایی، تشکل‌هایی با چند صد عضو به‌عنوان نهاد مرجع تعیین می‌شدند؟

این مسئله بار دیگر موضوع تناسب میزان نمایندگی با قدرت تصمیم‌گیری را در سطح ملی برجسته می‌کند و پرسش‌هایی جدی درباره مشروعیت تصمیمات صنفی و نقش رسانه ملی در تعامل با تشکل‌های محدود ایجاد می‌کند.